شاید کلمه جفت برای خیلی از «مادران باردار» ناآشنا و گنگ باشد اما باید بدانید که جفت نقش بسیار مهمی در دوران «بارداری» ایفا می کند. در این مقاله درباره بحث مهمی به نام اختلالات جفت صحبت کرده ایم که دانستن آن می تواند بسیار مفید باشد.

جفت مسئول تامین غذا و اکسیژن برای جنین است. اگر جفت ناهنجاری داشته باشد و یا در طی دوران بارداری غذا رسانی به جنین توسط جفت مختل شود، رشد جنین دچار اختلال می‌شود.

همچنین ممکن است محل قرارگیری جفت در رحم، اختلالاتی را برای جنین ایجاد کند که به آن جفت سر راهی می گویند و یا جفت کمی از رحم جدا گردد که به آن جدا شدن زودرس جفت می گویند. هر یک از این اختلالات یاد شده، می‌تواند رشد جنین را کم کند.

جفت عضوی در بدن مادر است که در زمان بارداری رشد کرده و جنین از طریق آن تغذیه می شود. نارسایی جفت که به اختلال جفت یا نارسایی عروق uteroplacental نیز نامیده می شود، یک عارضه نادر اما جدی در بارداری است. نارسایی جفت زمانی اتفاق می افتد که جفت به درستی رشد نکرده و یا آسیب دیده است. این اختلال، جزء اختلالات جریان خون است و باعث می شود عرضه خون از بدن مادر به جنین کم شود. این عارضه همچنین می تواند زمانی رخ دهد که جریان خون در اواسط بارداری به خوبی افزایش پیدا نکند.

علائم نارسایی جفت
در زمان نارسایی جفت، معمولا مادر نشانه ای ندارد. با این حال، سرنخ های خاصی وجود دارد که می تواند به تشخیص زود هنگام منجر شود. مادر ممکن است متوجه شود که اندازه رحم کوچکتر از بارداری های قبلی است حرکت جنین نیز ممکن است کمتر از حد انتظار باشد.
اگر نوزاد به درستی رشد نکند، شکم مادر کوچک خواهد بود، و حرکات جنین خیلی احساس نخواهد شد. اگر در این بین جدا شدن زودرس جفت رخ دهد، خونریزی واژینال و یا انقباضات زایمان ایجاد می شود.
عوارض نارسایی و اختلال در جفت چه می باشد؟
عوارضی که برای مادر ایجاد می شود
نارسایی جفت معمولا برای مادر خطر جانی ندارد. با این حال، اگر مادر دچار فشار خون و یا دیابت باشد، در معرض خطر بیشتری است. در دوران بارداری، مادر بیشتر احتمال دارد موارد زیر را تجربه کند:
-پره اکلامپسی (فشار خون بالا و پروتئین در ادرار)
-جداشدن جفت (جدا شدن جفت از دیواره رحم)
-زایمان زودرس
علائم پره اکلامپسی اضافه وزن، تورم (ادم) دست و پا، سردرد و فشار خون بالا است.
تشخیص و مدیریت
مراقبت های مناسب در دوران بارداری می تواند به تشخیص زود هنگام نارسایی جفت منجر شود. این تشخیص زودهنگام خطر عوارض را برای مادر و نوزاد کاهش می دهد. آزمایش هایی که می تواند به نارسایی جفت کمک کنند عبارتند از:
-سونوگرافی برای اندازه گیری اندازه جفت
-سونوگرافی برای نظارت بر اندازه جنین
-اندازه گیری سطح آلفا فتوپروتئین در خون مادر (یک پروتئین ساخته شده در کبد جنین است)
-آزمون بدون استرس جنین (در این آزمایش، کمربندی بر روی شکم مادر بسته می شود و برای بیدار کردن نوزاد زنگ اخبار ملایمی نواخته می شود. در این حالت ضربان قلب کودک و انقباضات اندازه گیری می شود(.
درمان فشار خون بالا یا دیابت در مادر می تواند به بهبود رشد کودک کمک کند.